Mastif pirenejski

Mastif-pirenejski-rasa-psa-cena-charakter-zdrowie

Krótka historia rasy


Psy tej rasy pochodzą z Aragonii, która znajduje się na styku Hiszpanii i Francji, u podnóży Pirenejów. I właśnie miejscu, z którego pochodzą, zawdzięczają swoją nazwę. Mastify Pirenejskie zaliczane są do molosów typu górskiego. Ich zadaniem było dbanie o to, aby stadom nic się nie stało. W dawnych wiekach problemem stąd były nie tylko drapieżniki, ale również złodzieje.

Psy tej rasy są dość podobne do dużych psów pirenejskich, jednak aby zadowolić zarówno stronę francuską, jak i hiszpańską, wyodrębnione zostały dwie rasy. Stąd mamy mastify pirenejskie.

Problemem dla mastifów okazały się lata 30. XX wieku, kiedy to w wyniku hiszpańskiej wojny domowej gospodarka znacznie podupadła, a dodatkowo wytępione zostały niedźwiedzie i wilki. Psy nie były wtedy praktycznie potrzebne. Dopiero w latach 70. ubiegłego stulecia rozpoczęto starania, których celem miało być odtworzenie rasy mastifów pirenejskich. Na skutek tego, w 1977 powołany został pierwszy klub hiszpańskiej rasy, a dokładniej Klub Hiszpańskiego Mastifa Pirenejskiego. Kilka lat później zorganizowano pierwszą wystawę dla psów tej rasy. Od tego czasu psy te zyskują na popularności na całym europejskim kontynencie. W Polsce można również znaleźć hodowle mastifów pirenejskich.


Rasa psa owczarek kaukaski – spis treści:

Charakter


Psy te mają dość pokaźne rozmiary, co na dzień dobry robi ogromne wrażenie. Okazują się znakomitymi stróżami. Problematycznym elementem ich charakteru jest niepotrzebna agresywność.

Wychowanie oraz szkolenie


Mastify pirenejskie należą do psów inteligentnych oraz bystrych. Bez większych problemów się uczą, nie mając problemów z zapamiętywaniem. Jako iż mowa o psach, które kiedyś były stróżami, nie ma kłopotów w szkoleniu ich w tym kierunku. Ważne jest jednak aby pamiętać, że z uwagi na ich naturę, muszą przejść skuteczne szkolenie dotyczące posłuszeństwa.

Zdrowie rasy


Możemy śmiało mówić o rasie psów, które są zdrowe. Zazwyczaj spotykanymi schorzeniami wśród mastifów pirenejskich są skręty żołądka oraz dysplazja stawów biodrowych.

Jak prawidłowo żywić psy rasy mastif pirenejski


Prawidłowe odżywianie psów tej rasy opiera się na minimum dwóch posiłkach. Należy pamiętać, że po zjedzeniu psy należy zapewnić odpowiednio długi odpoczynek.

Zabiegi pielęgnacyjne


Regularność w czesaniu jest niezwykle ważna przy pielęgnacji mastifów pirenejskich. Jeżeli tego nie będziemy robić, to sierść może ulec skołtunieniu. Oprócz tego faktu nie należy spodziewać się większych problemów z dbaniem o pielęgnację psa.

Dla kogo ta rasa


Na pewno psy tej rasy nie są dobrym pomysłem dla osób, które mieszkają w blokach. Mastify pirenejskie będą „dusiły się” w mieszkaniach, bez regularnych wyjść na świeże powietrze, bez odpowiedniej przestrzeni. Dlatego też idealnie będą sprawdzały się w domach z ogrodami. Warto również zaznaczyć, że potrzebują regularnych, stałych kontaktów z domownikami. Dlatego osoby samotne, zapracowane raczej powinny poszukać innych psów.

Mastif-pirenejski-pies-rasy-waga-chodowle

Zalety i wady psów rasy mastif pirenejski


Jakimi wadami i zaletami odznaczają się pirenejskie mastify? Wśród psich zalet tej rasy, koniecznie należy wyłożyć, że mowa o psach, które znakomicie odnajdują się rodzinach z dziećmi. Są to również psy, które cechuje opiekuńczość. Z uwagi na swoich przodków i instynkt, będą idealnymi stróżami domu. Wymieniając wady, najczęściej mowa o tym, że z uwagi na swój charakter, wymaga prawidłowego prowadzenia, które sprawia, że jego opiekunami mogą być tylko i wyłącznie osoby konsekwentne. Dodać należy do tego również, że mastify pirenejskie wymagają starannego, czasochłonnego dbania o sierść.

Wzorzec:

Mastif pirenejski – grupa II FCI, sekcja 2.2, nr wzorca 92


  • Wrażenie ogólne: Bardzo duży, mocny i muskularny pies. Zbudowany harmonijnie, pomimo rozmiarów nie powinien sprawiać wrażenia ociężałego. 
  • Temperament: Przyjazny do ludzi, łagodny, inteligentny, odważny, pewien swojej siły. 
  • Głowa: Duża, mocna, umiarkowanie długa. Proporcje mózgoczaszki do kufy jak 5:4. Mózgoczaszka szeroka, z profilu nieco wypukła. Stop łagodnie zaznaczony. Kufa o prostym profilu. 
  • Oczy: Małe, migdałowego kształtu, w kolorze orzechowym. Wyraz czujny, szlachetny, przyjazny i inteligentny. Powieki czarne. W stanie czuwania powinny przylegać; w stanie spoczynku dolna powieka może być lekko obwisła. 
  • Uszy: Średniej wielkości, trójkątne, płasko zwisające. Osadzone powyżej oczu. Gdy pies jest zainteresowany, zewnętrzne krawędzie odstają od policzków. 
  • Nos: Duży, szeroki, czarny. 
  • Tułów: Pies nieco dłuższy niż wyższy. Kłąb dobrze zaznaczony, grzbiet mocny, poziomy. 
  • Ogon: Osadzony średnio wysoko. Końcówka podkręcona. W spoczynku ogon zwisa, w ruchu noszony szablasto. 
  • Kończyny przednie: Proste i równoległe, mocne. 
  • Kończyny tylne: Potężne i muskularne, umiarkowanie kątowane. Preferowane podwójne ostrogi („wilcze pazury”), ale pojedyncze ostrogi lub ich brak nie stanowi wady. 
  • Szata: Gruba, gęsta, umiarkowanie długa. 
  • Umaszczenie: Podstawowym kolorem jest biały, zawsze z dobrze zaznaczoną maską wokół oczu. Mogą występować łaty. Dopuszczalne kolory łat: szary, złoto-żółty, brązowy, czarny, srebrny, beżowy, piaskowy. 
  • Wzrost: psy – minimum 77 cm; suki – minimum 72 cm. Preferuje się psy większe. 
  • Cena psa z rodowodem: ok. 2500

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przewiń do góry